ارتودنسی

ارتودنسی

ارتودنسی در معنی به معنای ردیف کردن دندان ها می باشد. به طور کلی در رشته ارتودنسی سه هدف عمده درمانی وجود دارد :

۱ – تغییر موقعیت دندان ها برای ردیف و هماهنگ نمودن آن ها با یکدیگر که با حرکت دندان در داخل استخوان صورت می گیرد.

۲ – درمان هایی که با هدف تغییر موقعیت استخوان ها در طول رشد صورت می پذیرد که به این روش فانکشنال و یا ارتوپدیک نیز می گویند.

۳- درمان هایی که برای اماده سازی وضعیت دندان ها برای جراحی فک و صورت انجام می گیرد.

 

 Orthodontic

 

 

 ناهنجاری های فک که به ارتودنسی نیاز دارند:

در این حالت فک پایین جلوتر از فک بالا قرار می گیرد ، به عبارتی دندان های فک پایین در جلوی دندان های فک بالا قرار می گیرند .

 

 

 

Orthodontic

فضای اضافی بین دندان ها :

این حالت در موارد غایب بودن یک یا چند دندان دائمی و یا به دلیل عدم تناسب اندازه دندان ها و فکین ، یعنی کوچک بودن دندان ها و یا بزرگ بودن فک ها و یا ترکیبی از هر دو و موقعیت نامناسب دندان ها و بزرگی زبان رخ می دهد .

 

 

Orthodontic

 

 

همپوشانی زیاد دندان ها :

بر اثر این مشکل دندان های فک پایین به لثه دندان های فک بالا و همچنین قسمت داخلی دندان های جلو بالا صدمه زده و نیز استخوان نگه دارنده دندان ها دچار تحلیل و دندان های بالا و پایین باعث سایش یکدیگر می شوند . این مشکل با مشکلات ایجاد شده در مفصل گیجگاهی فکی ارتباط دارد .

 

 

Orthodontic

 

 

جلو بودن دندان ها :

در صورتی که دندان های فک بالا جلو باشند ، علاوه بر مشکل زیبایی کارکرد دندان ها نیز مختل می شود و همچنین خطر صدمه زدن به آنها افزایش می یابد . این حالت با زیاد جلو بودن دندان های فک بالا و یا زیاد عقب بودن دندان های فک پایین آشکار می شود.

 

 

 

Orthodontic

کجی دندان ها :

در صورتی که فضای کافی برای تمام دندان ها وجود نداشته باشد ، این حالت رخ می دهد . درمان این مشکل با گسترش قوس دندانی یا فکی و یا کشیدن دندان دائمی صورت می گیرد ، در این حالت علاوه بر مشکلات زیبایی ، خطر ایجاد پوسیدگی و ناراحتی های لثه به دلیل عدم امکان رعایت بهداشت مناسب بیشتر می شود .

 

Orthodontic

مشکلات عرضی دندان ها :

در این حالت دندان های فک بالا در درون دندان های فک پایین قرار می گیرد . مشکلاتی مانند گاز گرفتن گونه ، ناراحتی مفصلی و سایش دندانی با این ناهنجاری دیده می شود . به دلیل وجود رشد در کودکان و نوجوانان عدم اصلاح این ناهنجاری می تواند باعث انحراف فک و عدم قرینگی در صورت گردد.

 

 

 

Orthodontic

به هم نرسیدن دندان ها :

اگر دندان ها به اندازه کافی به هم نزدیک نباشند ، جویدن بعضی از غذاها مختل یا سخت شده و ادای بعضی از حروف سخت می شود . عامل بعضی از این مشکلات عادات دهانی مانند انگشت مکیدن و یا قرار گیری زبان در بین دندان ها می باشد .

 

 

Orthodontic

ناقرینگی دندان ها هنگام لبخند زدن :

این مسئله به دلیل عدم انطباق خط وسط دندانی با خط وسط صورت رخ می دهد ، این ناهنجاری باعث می شود هنگامی بیمار لبخند می زند ، دهان بیمار نامتقارن به نظر برسد . علاوه بر مشکلات زیبایی ، مشکلات روابط دندانی نیز در این حالت ممکن است ایجاد گردد که بر کارایی جویدن تاثیر می گذارد .

 

 

Orthodontic

بهترین زمان ارتودنسی دندان چه زمانی است؟

ارتودنسی محدود به سن خاصی نیست، می توان از اواخر ۳ سالگی تا وقتی که دندان ها وجود دارند از این درمان استفاده کرد. گاهی اوقات در سنینی که کودکان دندان شیری دارند برای اینکه عادت مکیدن انگشت یا پستانک از سر کودک باز شود، از دستگاه های ساده ارتودنسی استفاده می شود. معمولا اغلب مشکلات ارتودنسی در ۷سالگی زمانی که بیشتر دندان های دائمی جلویی درآمده اند خود را نشان می دهند. البته امکان تشخیص برخی از مشکلات در سنین پایین تر نیز وجود دارد.  از وقتی که دندان های دائمی رویش پیدا می کند تا حدود ۱۲ تا ۱۵ سالگی می توان تغییرات استخوانی و عضلانی مثل بزرگ کردن فک بیماران را انجام داد. به طور کلی بهترین سن درمان ارتودنسی با دستگاه ثابت حدود ۱۲ سالگی است. پس از ۱۲ سالگی با افزایش سن بیمار درمان هم تغییر می کند.

 

 

 

Orthodontic

متخصص ارتودنسی خوب چه ویژگی هایی دارد؟

همیشه یکی از مهم‌ترین معیارها برای انتخاب یا توصیه متخصص ارتودنسی یا یک مرکز درمانی کیفیت تجهیزات و مواد مصرفی آنجا بوده است.

دکتر ارتودنسی خوب باید متخصص دندانپزشک باشد یعنی بعد از گذراندن ۶ سال دوره ی عمومی در زمینه ی ارتودنسی تخصص گرفته باشد، به علم خود مسلط باشد، کارهای ارتودنسی او دیده شده باشد، مهارت لازم را جهت درمان ارتودنسی داشته باشد.

 

انواع ارتودنسی شامل چه مواردی است؟

ارتودنسی نامرئی:

ارتودنسی نامرئی دندان از مواد پلاستیک شفاف و سخت برای ردیف کردن دندان‌ ها استفاده می‌کند. در این رابطه برای بیماران از انواع نسبتاً متفاوتی استفاده می‌شود. هر مجموعه از این نوع برای دو هفته قبل از جایگزینی آن با مجموعه جدید استفاده می گردد. ارتودنسی نامرئی از پلاستیک شفاف ساخته شده و به همین خاطر تقریباً غیر قابل رویت است. به این ترتیب اطرافیان بیمار اصلا متوجه نمی‌شود که وی از این درمان برای ردیف کردن دندان‌های خود استفاده کرده است. این پلاستیک های شفاف در هر روز باید برای ۲۲ تا ۲۳ ساعت مورد استفاده قرار گیرد تا بهترین نتایج ممکن حاصل شود. این ارتودنسی دندان را می‌توان به راحتی برای غذا خوردن، نوشیدن، مسواک زدن و نخ دندان کشیدن از دهان خارج کرد. برای استفاده از این روش باید همه دندان‌های دائمی رشد کرده باشد.

 

 

Orthodontic

 

ارتودنسی متحرک:

دستگاه متحرک ارتودنسی ، دستگاهی است که بیمار می تواند آن را از دهان خارج کند و دوباره در محل اولیه خود قرار دهد. این دستگاه اغلب در دوره دندان شیری یا شیری – دایمی و عموماً در کودکان کمتر از ۱۲ سال استفاده می شود و دندان پزشکان عمومی مهارت استفاده از این نوع دستگاه ها را در دوره تحصیل خود فرا می گیرند.

 

 

Orthodontic

ارتودنسی ثابت:

دستگاه ارتودنسی ثابت دندان به طور محکم به دندان ها متصل است و بیمار نمی تواند آن را از دهان خارج کند. قرار دادن و به کارگیری و تنظیم این دستگاه فقط در دوره های تخصصی ارتودنسی آموزش داده می شود و از درمان های پیچیده محسوب می شوند که حتماً باید تحت نظر متخصصین ارتودنسی انجام شود. متأسفانه برخی از دندان پزشکان عمومی، بدون آموزش کافی و تجربه لازم اقدام به معالجه با این وسایل می کنند و صدمات وسیع و جبران ناپذیری از جمله تحلیل ریشه دندان ها یا خوردگی استخوان برای بیمار ایجاد می نمایند. این نوع دستگاه ها پس از رویش دندان های دایمی و به طور معمول پس از ۱۲ سالگی برای مرتب کردن دندان ها به کار می رود.

 

 

Orthodontic

 

مراحل ارتودنسی چگونه انجام می گیرد؟

هر کدام از مراحل ارتودنسی دندان شامل چند اقدام دندانپزشک می‌باشد که به طور کامل به شرح آن می پردازیم.

 

 رادیوگرافی و قالب‌ گیری:

معمولاً عکس رادیوگرافی پانورامیک دهان (عکس همه دندان‌ها) و عکس هر یک از دندان‌ها به صورت جداگانه لازم است.

متخصص ارتودنسی دندان قالب‌هایی را از دندان‌های فک بالا و سپس فک پایین تهیه می‌کند. هنگام قالب گرفتن حس می‌کنید که دهانتان با ماده بتونه مانند پر شده است، این مرحله زمان کوتاهی می برد.

 

 اقدامات اولیه:

دندانپزشک پس از بررسی تصاویر رادیوگرافی و قالب‌ها، برنامه درمانی مناسب فرد را طرح ریزی می‌کند.

چنانچه فضای بین دندان‌های خاصی خیلی کم باشد، ممکن است نیاز به استفاده از جداکننده‌های فلزی یا پلاستیکی ما بین دندان‌هایتان، قبل از ادامه مراحل دیگر ارتودنسی، داشته باشد.ممکن است نیاز باشد تعدادی از دندان‌هایتان را بکشید. در برخی موارد در طول روند درمان و نه در آغاز آن، این امر لزوما باید انجام شود. هر گونه مشکل دندان ها باید قبل از قرار دادن بریس درمان گردد؛ حفره‌های پوسیدگی پر شود و تمامی مشکلات رفع شود. ممکن است نیاز باشد تعدادی از دندان‌هایتان را بکشید. در برخی موارد در طول روند درمان و نه در آغاز آن، این امر لزوما باید انجام شود.

دندان‌های بیمار باید کاملاً تمیز شوند. اگر دندان‌های حساسی دارید، حداقل به مدت دو هفته از خمیردندان ضدحساسیت استفاده کنید تا حساسیت دندان ها قبل از شروع ارتودنسی دندان برطرف شود.

صفحه اصلی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *